Opnieuw in ‘n andere wereld

Een maand geleden liepen we door Beijing, waar we ons in eerste instantie afvroegen waar we in vredesnaam waren beland. Maar we raakten snel aan China gewend, keken op ‘t eind nergens meer van op. Nu zijn we in India, waar we ons opnieuw over kleine en grote dingen verbazen.

Het klinkt misschien raar, maar we voelden ons thuis in China. Natuurlijk moesten we eerst wennen aan de rochelende en boerende Chinezen en de kinderen die de straat als toilet gebruiken. Het geloer, de drukte, de taal, het kabaal. Maar daar tegenover stonden heerlijke gerechten, gezellige hostels, bijzondere natuur. Toen we China verlieten vonden we dat best even jammer. Aan de andere kant keken we uit naar nieuwe bestemmingen, zoals India.

Onze eerste Indiase bestemming was Delhi, waar we de 28e vanuit Hong Kong naartoe vlogen. Op het moment dat we landden was het al avond – een uurtje of negen, tien – dus ‘t vinden van onderdak had de hoogste prioriteit. Vanaf de luchthaven namen we een taxi. We hadden al ‘n hostel op ‘t oog, de taxichauffeur zou ons er naartoe brengen. De rit verliep helaas weinig soepel: de chauffeur stopte midden op de snelweg om even een kleine boodschap te doen, voerde telefoongesprekken omdat hij toch niet zo goed wist waar hij naartoe moest rijden en sprak verschillende voorbijgangers aan om de weg te vragen.

De straat van ‘t hostel was een chaos. De taxichauffeur moest tussen verkopers, riksja’s, kampvuurtjes en auto’s manoeuvreren om vooruit te komen. Na een aantal pogingen het hostel te vinden gaf hij het op en zette ons uit de taxi. We moesten het doen met de mededeling dat het hostel zich in de steeg vlakbij bevond. Dat bleek niet het geval, maar gelukkig vonden we vrij snel een ander onderkomen.

Het hotel oogde fraai, maar onze kamer bleek een ramp. Het vocht droop van de muren, alles was nat – tot aan het beddengoed aan toe. Met tegenzin zijn we gaan slapen, de wekker op acht uur: één nacht en niet langer. De volgende ochtend checkten we elders in, waar we vier nachten zijn gebleven.

Eén van Delhi’s grootste toeristentrekkers is het Rode Fort, een ommuurd paleis in Shahjahanabad (Old Delhi). Vlakbij het fort bevindt zich de  Chawri Bazaar, waar je urenlang kunt rondlopen – en verdwalen. Alleen in de heel smalle straatjes kun je relatief rustig lopen; elders moet je continu op je hoede zijn voor riksja’s of scooters. Luid toeterend, overigens. Dat is hier sowieso iets. Iedereen toetert continu, ook als je totaal niet in de weg loopt of rijdt. Maar goed. Behalve het fort en de bazaar zagen we de Hindoeïstische tempel Birla Mandir – welke in 1939 is ingewijd door Mahatma Gandhi – en Connaught Place, ofwel het (winkel)centrum van New Delhi met – behalve de winkels natuurlijk - restaurants, banken, een bios, een park en de ondergrondse Palika Bazaar.

In Delhi is nog meer te zien, maar wij hebben het (bewust) rustig aan gedaan. Overal zijn dieren en mensen, vaker arm dan rijk. We zagen een man met drie voeten, een man met zijn benen ‘verkeerd om’ en een man met benen zo dun als onze polsen. Hopen rotzooi waar varkens in staan te vreten. Steegjes vol mensen die wijken voor naar eten zoekende koeien. Straathonden, ontelbaar veel. Overal geuren, zowel heerlijke als de meest smerige. Delhi is druk, Delhi is veel. Het is mooi om de stad mee te maken, maar ook ontzettend vermoeiend.

De volgende foto’s illustreren het bovenstaande.

Eén van de vele drukke wegen in Delhi (weg richting het Rode Fort)

Het Rode Fort van Delhi

De toegangsprijzen. Als buitenlandse toerist betaal je net iets meer.

Oneindig veel straten, welke samen de Chawri Bazaar (in Old Delhi) vormen

De Hindoeïstische tempel Birla Mandir

Riksjachauffeurs brengen je voor een ‘special price’ overal naartoe

Heilig (dus deze foto was niet gratis )

X Maaike & Michael

Ps. Nu zijn we in Agra, waar we onder andere de Taj Mahal hebben bezocht. Snel meer!